Motoryka mała i duża – dlaczego są tak ważne w rozwoju dziecka

Rozwój dziecka to niezwykle złożony proces, w którym każdy krok, każdy ruch i każda nowa umiejętność ma znaczenie. Z perspektywy wielu lat pracy z dziećmi wiem, że to, co dorosłym wydaje się „zwykłą zabawą” – skakanie, lepienie plasteliny czy wiązanie sznurowadeł – w rzeczywistości stanowi fundament dla przyszłych sukcesów edukacyjnych, emocjonalnych i społecznych.


Motoryka duża – podstawa stabilności i pewności siebie

Motoryka duża obejmuje wszystkie ruchy całego ciała: chodzenie, bieganie, skakanie, wspinanie się, utrzymywanie równowagi. To właśnie dzięki niej dziecko uczy się, jak radzić sobie w przestrzeni, rozwija koordynację, a także buduje poczucie własnej sprawności.

Kiedy dziecko swobodnie porusza się po placu zabaw, gdy próbuje nowych aktywności ruchowych – wzmacnia nie tylko mięśnie, ale i wiarę w swoje możliwości. A pewność siebie, którą zdobywa na boisku czy podczas zabawy w berka, przenosi później do klasy szkolnej i codziennych relacji.


Motoryka mała – klucz do precyzji i samodzielności

Motoryka mała to z kolei wszystkie drobne ruchy dłoni i palców: chwytanie, rysowanie, zapinanie guzików, wycinanie nożyczkami czy układanie klocków. Te czynności wymagają od dziecka skupienia, koordynacji i cierpliwości.

Dzięki dobrze rozwiniętej motoryce małej dziecko potrafi pisać, rysować, korzystać ze sztućców, samodzielnie się ubierać. Zyskuje tym samym niezależność, a każdy mały krok ku samodzielności wzmacnia jego poczucie wartości i sprawczości.


Dlaczego to takie ważne?

Rozwój motoryki małej i dużej nie jest celem samym w sobie. To narzędzia, które przygotowują dziecko do nauki szkolnej, rozwijania zdolności poznawczych, a nawet regulowania emocji. Ruch i sprawność manualna są ściśle powiązane z rozwojem mózgu – wpływają na koncentrację, pamięć i zdolność uczenia się.

Dzieci, które miały dużo okazji do ćwiczenia zarówno dużych, jak i drobnych ruchów, łatwiej radzą sobie z pisaniem, liczeniem, czytaniem czy rozwiązywaniem problemów. Lepiej też kontrolują emocje, bo ruch pozwala rozładować napięcie i uczy cierpliwości.


Jak wspierać rozwój dziecka?

Nie trzeba wielkich przygotowań ani kosztownych zabawek. Najważniejsze to stworzyć dziecku przestrzeń i okazje do ruchu oraz działania:

– zachęcać do zabaw na świeżym powietrzu: biegania, skakania, jazdy na rowerze, wspinania się,

– proponować aktywności manualne: rysowanie, malowanie, lepienie z plasteliny, nawlekanie koralików,

– dawać dziecku czas i cierpliwość, by mogło próbować samodzielnie: nawet jeśli guzik zapnie krzywo albo napisze literę „po swojemu”.


Słowo na zakończenie

Motoryka mała i duża to dwa skrzydła, dzięki którym dziecko może wznieść się ku samodzielności, wiedzy i dojrzałości. Każdy ruch, każda próba, każde ćwiczenie – nawet to wydające się błahe – buduje mocne fundamenty przyszłości. A my, dorośli, możemy wspierać dzieci przede wszystkim obecnością, cierpliwością i radością z ich małych – wielkich kroków.